фанатэка

Рэпартаж
Беларусы гатовыя ездзіць аўтаспынам, але не на край свету

Беларусы гатовыя ездзіць аўтаспынам, але не на край свету

Падчас прэзентацыі выставы “З табурэтам праз кантыненты” Еўрарадыё даведалася пра прывязанасці і страхі моладзі.

Аўтар: Віталь Зыблюк Маша Калеснікава 19.10.2011 17:05

Большасць беларусаў не гатовыя кардынальна мяняць сваё жыццё. Да такой высновы прыйшло Еўрарадыё, апытаўшы наведвальнікаў выставы “З табурэтам праз кантыненты”, якая адкрылася ўчора ў галерэі “Ў”. Прычыны, якія стрымліваюць маладых людзей пусціцца ў прыгоды, у асноўным банальныя: праца, сям’я, вучоба.

“Мая прафесійная дзейнасць, сям’я, і грошы, напэўна патрэбныя”, - кажа дзяўчына. Хлопец побач дадае: “Не ведаю, можа, таксама стрымлівае прафесійная дзейнасць, бо нельга паставіць усё на самацёк. А можа нейкая адсутнасць смеласці”.

Апроч працы, сям’і ды вучобы, некаторыя маладыя беларусы, як высветлілася, занадта любяць сваю краіну, каб некуды падацца. Аднак ёсць і смельчакі.

Хлопец-дыджэй: “Мне падабаецца дома бавіць час, напрыклад, за кніжкамі. Максімум, куды я ездзіў, гэта да бабулі, напэўна. Таму, не ведаю, што мяне пакуль стрымлівае. Увогуле, мне добра тут”.

Яшчэ адна наведвальніца выставы апынулася куды смялейшай: “А я б змагла! Мне толькі патрэбны час і ўсё! Я, мабыць, хацела б у Азію. Я люблю сланоў”.

Чамусьці найвялікшае ўражанне на частку наведвальнікаў выставы зрабілі фота з Мексікі. І хоць большасць намі апытаных збіраецца ў бліжэйшы час вучыцца ды працаваць у Беларусі, вандраваць яны любяць менавіта аўтаспынам.

Дзяўчына-студэнтка: “Больш за ўсё Мексіка спадабалася, падпісана ўсё вельмі файна пра тое, як яны ехалі спынам. Вельмі цікава. Я таксама люблю ездзіць спынам.

Нагадаем, сябры Еўрарадыё Жэня Манцэвіч і Ўладзіслаў Юркоў разам з яшчэ некалькімі беларусамі, украінцамі і расіянамі выправіліся ў творчую вандроўку, якая называлася “З табурэтам да акіяну”. Табурэт з беларускай кухні, кажа Ўладзіслаў Юркоў, стаў для падарожнікаў сімвалам свабоды.

Ўладзіслаў Юркоў: “Калі кухня – гэта наша беларуская плошча Свабоды, то табурэт – гэта статуя Свабоды, той магічны прадмет, які дае людзям сілы думаць свабодна і марыць услых. Разам. І, магчыма, гэта занадта проста, але можна ўзяць гэты магічны прадмет, з якім табе добра, на якім ты адчуваеш сябе свабодна, і разам з ім пайсці, куды хочаш. Ну а мы захацелі найдалей”.

Экспедыцыя цягнулася роўна год. За гэты час яе ўзельнікі праехалі аўтаспынам і прайшлі пешшу амаль 30 тысяч кіламетраў, наведалі 14 краін, вывучылі некалькі моваў, пазнаёмілі чужаземцаў са сваёй культурай і аднеслі табурэт на бераг Атлантычнага акіяну ў самай паўднёвай кропцы свету – аргентынскім горадзе Ўшуая. Жэня і Ўладзіслаў – адзіныя беларусы, якія дайшлі да мэты, спадзяюцца, што знойдуцца людзі, якія скарыстаюцца іх досведам. Пра гэта разважае і спявачка Руся.

Руся: “Каб стартануць у такую вандроўку вакол свету, трэба набрацца смеласці і раптоўна абарваць усе нітачкі, якія цябе прымушаюць заставацца тут, кшталту працы, сям’і іншых абавязкаў. Вось, Верасень з Літотай вельмі смелыя. Я ім нават зайздрошчу і вельмі захапляюся іх досведам: вось яны ўзялі і паехалі. Класныя! Я б таксама хацела”.

Выставу “З табурэтам праз кантыненты”, якая сабрала самыя цікавыя моманты вандроўкі па Паўночнай і Паўднёвай Амерыкам, Ўладзіслаў Юркоў плануе паказаць у сваёй роднай школе ў маленькай вёсцы Сялец, што ў Быхаўскім раёне.

Ўладзіслаў Юркоў: “Мне б было вельмі цікава школьнікам паказаць гэтую выставу. Паказаць, што ўсё магчыма, што не важна, адкуль ты пачынаеш, а пачынаць можна з вельмі маленькіх месцаў”.

На шчасце, напрыканцы апытання Еўрарадыё натрапіла на абсалютна вольнага чалавека, які з радасцю выправіцца на край свету.

Вольны чалавек: “Ой, вось мне ўвогуле абсалютна нішто не перашкаджае! І зараз я падумаў, што будзе добра можа ў наступным годзе з’ездзіць у Паўднёвую Амерыку”.

Выстава працягнецца да 18 лістапада.