Пазіцыі бакоў: Чаго хочуць ад перамоў у Мінску Парашэнка, Пуцін і Еўрасаюз
Эксперты расказалі Еўрарадыё, чаму 11 лютага бакі абавязкова дамовяцца і навошта прыязджаць у Мінск лідарам Германіі і Францыі.
У кожных перамовах іх удзельнікі маюць свае інтарэсы. Еўрарадыё разабралася, на чым будуць настойваць удзельнікі сустрэчы ў Мінску.
Што хоча Украіна
“Поўны кантроль над мяжой з Расіяй, вяртанне ДНР і ЛНР ва ўкраінскае заканадаўчае поле, правядзенне там мясцовых выбраў, пасля гэтага перамовы з людзьмі, якія будуць абраныя ў органы мясцовай улады. Аднак выбары павінны быць праведзеныя згодна з украінскім заканадаўствам”, — расказвае кіеўскі эксперт Косць Бандарэнка.
І дадае, што ў прынцыпе, Кіеў паспрабуе дамагчыся вяртання да вераснёўскіх мінскіх дамоўленасцяў. То бок да аднаўлення лініі фронту па стане на канец жніўня і аднаўлення перамір’я.
Што хоча Расія
Пуцін назваў ўмовы, пры якіх адбудзецца саміт у Мінску
Маскоўскі палітолаг Дзмітрый Балкунец расказвае пра пазіцыю Масквы. Па яго словах, гэта спыненне агню, але без аднаўлення старой лініі фронту і з прызнаннем уладаў так званых ДНР і ЛНР. У дадатак, Крэмль хоча гарантый неўступлення Украіны ў NATO:
“Я думаю, што расійскі бок будзе безумоўна настойваць у першую чаргу на спыненне вайсковых дзеянняў, па-другое — на прадастаўленне пэўнай аўтаноміі рэгіёнам, дзе на дадзены момант ідуць вайсковыя дзеянні. Гэтыя рэчы будуць прыярытэтнымі. Трэцяе, таксама вельмі важны момант, гэта неўступленне Украіны ў NATO. Для Расіі гэта адзін з прыярытэтаў”, — расказвае Балкунец.
Чаго хочуць Меркель і Аланд
Нямецкі эксперт: Меркель патрабуе ад Кіева дэ-факта часовай капітуляцыі
Акрамя Пуціна і Парашэнкі ў Мінск едуць канцлер Германіі Ангела Меркель і прэзідэнт Францыі Франсуа Аланд. Наконт іх абодва эксперты Еўрарадыё салідарныя — лідары найбольш уплывовых краін Еўрасаюза 11 лютага папросту паспрабуюць захаваць твар і рэпутацыю:
“Для Меркель і Аланда насамрэч гэтыя перамовы — намаганне надалей застацца постацямі, якія ўплываюць на палітыку ў Еўропе. Яны намагаюцца перахапіць ініцыятыву ў ЗША, а таксама прадэманстраваць, што маюць сур’ёзныя магчымасці ўплываць на палітыку Расіі”, — гаворыць Косць Бандарэнка.
Дзмітрый Балкунец дадае, што поспех у Мінску важны для Аланда з Меркель яшчэ і таму, што дазволіць умацаваць свае пазіцыі ў Францыі і Германіі адпаведна. Апошнім часам абодва палітыкі губляюць рэйтынг у сваіх краінах. Рэпутацыя міратворцаў ім патрэбная не менш, чым кіраўніку Беларусі Аляксандру Лукашэнку.
Ці змогуць дамовіцца
Тут эксперты таксама салідарныя — змогуць. Дзмітрый Балкунец гаворыць, што проста так у Мінск такія людзі не ездзяць. Папярэднія дамоўленасці былі дасягнутыя ўжо перад правядзеннем перамоў у Беларусі.
“Перад прыездам сусветных лідараў у Мінск праводзілася вялікая праца дыпламатаў. На ўзроўні міністраў замежных спраў, на ўзроўні дарадцаў. Таму, я думаю, шансы знайсці агульную мову даволі высокія. Звярніце таксама ўвагу на тое, што на сустрэчы ў Мінску не будуць прысутнічаць прадстаўнікі ваюючага боку, якія называюць сябе апалчэнцамі. Гэта сведчыць аб тым, што рашэнні прымаюцца на больш высокім узроўні”, — мяркуе Балкунец.
Чаго хоча Беларусь
Чаму перамовы па Украіне праходзяць у Мінску і што яны прынясуць Беларусі
Пазіцыю афіцыйнага Мінска і сваю асабіста (што вельмі часта супадае) Аляксандр Лукашэнка выказаў на сустрэчы з Пуціным у Сочы:
“Дзеля таго, каб было спакойна ў нашым з вамі агульным доме, усё ж такі гэта не чужыя нам людзі ў Данецку, Данбасе, ва Украіне, мы будзем у Беларусі рабіць усё для таго, каб выйсці з той сітуацыі, у якую яны патрапілі”, — абяцае Лукашэнка.
Цяжка не паверыць. Хаця ўжо сам факт правядзення такіх перамоў у Беларусі значна дадае Лукашэнку палітычнага капіталу.
Фота Reuters